mooi:
-
We eten decadente, lekkere witte pensen. Moyra wil zalm of biefstuk of olijven of kaasje of koek, maar geen decadente, lekkere witte pens. Ze neemt een hap, bijt er even in en spuugt hem, half gekauwd, terug. Dat herhaalt ze drie keer en dan is het genoeg: "Moyra, dat is niet flink! Dat is onbeleefd" zegt papa boos. Ze kijkt hem guitig, glimlachend, met spleetoogjes aan alsof hij een baby is en zij de mama. Ik proest het uit, maar omdat dat pedagogisch niet verantwoord is en slecht voor het vaderlijk gezag doe ik, als volleerde actrice, alsof ik ween. Papa zegt: "kijk nu, mama weent omdat jij zo onbeleefd bent." Moyra kijkt me verwonderd aan en zegt dan: "ma neeeee papa, mama lache doen!" 
Probeer dan eens een kind op te voeden...

- Ik lig languit in bad, zalig te niksen, zalig te genieten van gewichtloosheid. Moyra zit naast me met dinosaurussen te spelen.  "Een koffietje zou me nu wel bevallen" murmel ik halfluid. Zij spitst haar oren, kijkt gebiedend naar de deur en schreeuwt: "papaaaaaa, mama koffie brenge !!!" 

Dat kind is al opgevoed!