Hij heeft ambitie, onze Goran: 8 maanden en hij trekt zich al op aan alles wat vast en los staat. Bereikt hij, al kreunend en zuchtend, de rechtstaande houding aan het zitvlak van een stoel dan wil hij nog hoger, nog verder. Dan wil hij erop, maar eindigt helaas, meestal, eronder. We kunnen daar veel uit leren, wij grote mensen, uit de capriolen van zo'n klein appeltje, zo dicht bij de boom.

Ze mogen in bad: mijn dochter van 3 en de kleine Goran. Ze bekijkt hem heel onderzoekend en zegt dan "Goran heeft een piemel, hé mama?" Na mijn bevestigend antwoord blijft ze heel bedenkelijk kijken en terwijl ze met gefronste ogen haar kleren uittrekt: "mama, had ik vroeger ook een piemel, toen ik ook een kleine baby was?"

30 euro stond er op de ruit. Dat is al 10 euro te veel, vind ik. Maar goed. Dat zijn de prijzen om er als vrouw een beetje hip uit te zien. Zegt het mooie meisje: "een verzorgende shampoo?" "Neenee, hoeft niet" zeg ik (en geef mezelf een schouderklopje). Zegt ze: "een crèmespoeling om er makkelijk door te kunnen." Ik denk: "moet dat nu? Ik kan er altijd makkelijk door." en ik zeg: "ja, dat mag." Zegt ze: "een versteviger?" Ik denk: "o nee, beton" en zeg "dat mag." Zegt ze: "nog wat wax".  Ik denk "kan ik thuis ook" en zeg "dat mag." Zegt ze, als ik met mijn bolhoedjeshaar aan de kassa sta,: "dat is dan 42 euro". Ik val zowaar omver, denk "miljaarde, miljaarde, miljaarde" maar toon mijn allerbreedste glimlach en betaal en bedank en salut en buiten. Als ze mij nu op een weg naar huis gewoon zouden vragen "madam, een beetje wax op uw haar" en ze zouden daar 12 euro voor vragen. Dan zou ik toch weigeren? 
WAAROM KAN IK DAT NOOIT IN EEN KAPPERSZAAK ?

01/10

Alleen op stap, op zoek naar rust, hoop en moed om kinderen op te voeden. Van dit alles veel gevonden.