
Vandaag met man en macht gaan filmen, letterlijk dan: Rudy maakt een nieuwe kortfilm, naar een scenario van Rebecca Tanghe (een onbekende, maar briljante schrijfster. ) Ik speel daarin de hoofdrol en moet lekker freaken in het verkeer. Dat freaken gaat wel, maar het verkeer tezelfdertijd is minder makkelijk. We zouden een trailer moeten hebben om de auto op te zetten of de E40 moeten afzetten en met figurantenwagens werken of een kraan of helikopter ... , maar dat hebben wij allemaal niet. Wij werken in 'guerrillastijl' , een romantisch woord voor armtierig. 't Is altijd mooi als er een woord voor bestaat. Toch worden we er vrolijk van: allebei ons ding doen, zonder compromissen, zonder bazen. We worden er ook rijker van, in ons hoofd. En wie weet...
Als het niets opbrengt is 't ook goed. We hebben in ieder geval leute gehad en we worden beter. Dus wees maar voorbereid, gij snoodaards die ons het leven zuur willen maken!
