Al dagen zit de lucht dicht: grijs, wazig met hier en daar een fladderende zwarte stip op zoek naar voedsel en warmte. Kleur is ver te zoeken en mensen haasten zich, hun vochtige neus achterna, naar binnen. Ons zicht wordt beperkt tot ons eigen kleine leventje waardoor miezerige wolken ons hoofd binnendringen en ons humeur vertroebelen. Maar gelukkig zijn er toch de lichtjes, de toverbomen met lange, gele glimwormen in hun kruin, de flikkerende rendieren, kerstmannen en dennebomen met ballen in tweedimensioneel afgelijnde slingerhuizen naast de lange rij vooruit kruipende mistlampen.  Ik hou daar van. Ik ben blij met die kerstcadeau's onder die vermoorde in kitsch verhulde boom en het vooruitzicht op lange avonden met veel te veel voedsel en drank en deftige kleren. Ik vind het een briljante traditie. Zonder dit feest van licht en zeemzoete liefde zou ik deze donkere dagen niet overleven, denk ik.