
Als je ze levend vangt en in een bakje zet, afgedekt met glas, zodat je ze aan je kinderen kunt tonen, als je ze dan voortdurend op en onder en over elkaar ziet kruipen, wriemelend elkaars warmte opzoekend, snuffelend van zodra je boven hun hoofdjes ademt dan vind je ze bijna sympathiek, die rotbeesten.
Maar ik weet ze niet waar gebracht. Ze zeggen dat ze de weg terug vinden dus breng ik ze zo ver mogelijk van mijn huis vandaan, maar overal staan andere warme huizen en als ik dan met mijn kooitje over straat loop om ze ergens geniepig vrij te laten dan lijkt het altijd wel of ik andere mensen opzettelijk een huis vol muizen toewens. (Soms is dat wel zo, maar die mensen wonen niet hier.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten