'Roza en Boris en Dora' was slecht gisterenavond. Het was een vleesgeworden nachtmerrie, een rotvoorstelling, een kloteavond, een kloteweek en ik wou dat een bliksemflits mijn hoofd binnendrong om zaterdagavond 14 oktober voor goed uit mijn geheugen te wissen en vooral uit de herinnering van het publiek. Het systeem dat mij dik moest maken tijdens de voorstelling liet het afweten. Een fout contactje deed de blazer willekeurig aan en uit gaan en ik voelde hoe mijn lekker opgezwollen lijf in elkaar viel en opzwol en in elkaar viel en opzwol. Probeer dan maar eens geconcentreerd te blijven of 'spelplezier' te hebben! Ze hebben het niet gemerkt zeggen ze, maar ze hebben zeker wel gemerkt dat ik te lange pauzes liet, dat de angst in de lucht hing, dat de ruimte gevuld was met zwarte wolken vol ontgoocheling, gevloek en gesakker op dat kloteding die me net toen in de steek liet. Net toen er wat volk in de zaal zat die 'het' kon verder vertellen. Wat verder vertellen? Datgene wat we al zes keer hebben meegemaakt: een boeiende, grappige, bizarre, diepgaande theateravond, een enthousiast publiek, een plezante nababbel. Dat had het moeten zijn.
Nu was het ook wel bizar, maar leeg, schrijnend, vervelend, lang. Zelfs mijn kleine jongen in mijn buik maakte zich nog kleiner en verschool zich beschaamd tussen mijn ingewanden. Je zou voor minder.
Ik had het kunnen weten. Het moést te veel, te goed zijn en iets hing al lang boven mijn hoofd. Net voor ik vertrok zag ik onze huiskip onder haar hok angstig haar oude lijf tegen de omheining slaan. Ze fladderde, viel om en zong haar zwanezang. Met de kinderen, tranen in de ogen hebben we haar vaarwel geaaid. Ze opende nog heel even haar ogen en blies toen haar laatste adem uit. Ik was beter aan haar sterfbed gebleven: voorstelling afgelast wegens familiale redenen...
Nu ga ik broodpudding bakken, mijn kleine meid met haar handjes laten ploeteren in het deeg om er alle rozijnen uit te halen en dan eendjes voeren ook al mag dat niet! Ik weet dat ik daar misschien weer vrolijk van word (en de kip begraven.)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten