Een duivenmelker is een dierenvriend, dacht ik. Ze zullen blij zijn als wij hen telefonisch melden dat 'nummer 2003...' (bijgenaamd: 'Kuifje') hier, bij ons, is geland met een nylondraad rond zijn poot en sterk verzwakt. Ze zullen van heinde en ver naar ons toe komen gestormd en hem/haar met liefde omringen, verzorgen, soigneren, vertroetelen. Niets was minder waar. Ze stuurden hun kat en Kuifje is na twee weken goeie zorgen in huize Goes in ons vijvertje gesukkeld... Nu staat er naast het kruis van de kip een duivenkruis en ik ben een illusie armer. Wij hadden zo graag een huisduif gehad... snif.
(nee, Ze is niet verhongerd, ook al wist Goran haar 'sierduivenmengeling' wel te waarderen.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten