Het wil niet vriezen

De aarde warmt op. Het waait hier de pannen van het dak, maar ik verlang tot het de stenen uit de grond vriest. Geen rust zonder drukte, geen genot zonder afzien, geen zomer zonder winter. Zo voed ik mijn kinderen op: eerst werken, dan rusten, maar als er al geen seizoenen meer zijn? Als de bomen al de moeite niet meer doen om al hun blaren van zich af te schudden? Hoe moet ik het hen dan uitleggen?
Dat we daar met zijn allen niet méér wakker van liggen... Dat we het zover hebben laten komen.. Dat wij het ons en onze kinderen hebben aangedaan... Dat kan er bij mij niet in. Daar zullen ze nog over spreken in de toekomst... als misdaad tegen de menselijkheid.